غزل شمارهٔ ۲۷۵۷

برداشت: هرگز با نادرستی و کج‌روی رفتار مکن، چرا که هر ضربه‌ای که به‌نادرست خواهی زد، موجب باقی ماندن خودت در آن کج‌روی خواهد شد.

برداشت: عروس دنیا پیر شده و به سرآمدن عمرش نزدیک است؛ اگر بخواهی می‌توانی او را از این دنیا بگیری.

برداشت: زمانی که چهره‌ای درخشان و نورانی به نمایش گذاشته می‌شود، همه چیز روشن و واضح است، اما به محض اینکه آن چهره ظاهر می‌شود، در جلوه‌اش دودی ایجاد می‌کند که دید را تار می‌کند.

برداشت: در برابر مشکلات و سختی‌ها مانند کاه فرار نکن و در عشق و وفاداری مانند یک پهلوان، استقامت داشته باش.

برداشت: همچون آب جاری که برای رشد هر گیاهی ضروری است، باید زندگی و حیات را به آن برسانی.