غزل شمارهٔ ۲۷۵۳

برداشت: ای کسی که در هنر موسیقی سرآمد هستی، از دلبر زیبایت بگو که آیا او را می‌شناسی؟

برداشت: می‌خواهم که تو با صدای دلنشین خود، دو عُشری از کتاب زیبایی او را بخوانی.

برداشت: در هر نوشته‌ و سخن‌گویی، این قابلیت وجود دارد که به شنونده یا خواننده، مفاهیم عمیق و معانی گسترده‌ای را منتقل کند.

برداشت: در اینجا سخن از دو دیدگاه است. یکی می‌گوید که به دعوت و پاسخ‌دهی باید توجه کرد و دیگری به عدم امکان دیدار اشاره می‌کند. به این معناست که در برخی مواقع باید به درخواست‌ها و پاسخ‌ها توجه کنیم، اما در عین حال، زمانی هم وجود دارد که دسترسی به برخی چیزها ممکن نیست.

برداشت: ای موهای او چه زیبایی، و آن ناز او چه دلربایی دارد.

برداشت: چشم‌های او باعث شده‌اند که زیبایی تو، ای گل سرخ، مانند پارچه‌ای با رنگ قرمز درخشان به نظر برسد.

برداشت: من از تمام شدن این وضعیت گیج و مبهوت مانده‌ام، تو بگو با این نشانه چه باید بکنم.