غزل شمارهٔ ۲۷۴۴

برداشت: امروز روز خوشحالی و جشن است و سال جدید به محله ما رخنه کرده است.

برداشت: غم و اندوه مانند تاریکی همه جا را فرا گرفته است، اما وقتی تو مانند شمع در میان این تاریکی باشی، نوری ایجاد می‌شود که می‌تواند آن را روشن کند.

برداشت: نگرانی و اندیشه چه جایی دارد در برابر این جام وفا که به من داده‌ای؟

برداشت: ای جام می، تو از کدام مشک آمده‌ای و ای ماه، از کدامین ماه تولد یافته‌ای؟

برداشت: خوشی و شادابی حقیقی در دل انسان است و نه در مقام و قدرت ظاهری.

برداشت: عقلی که رهبری غم‌ها را بر عهده داشت، از ما گرفته شد و به او (عاشق) واگذار شده است.

برداشت: تبریک و شادباش که با پایان دادن به غم و غصه‌ها، باعث شادمانی و سرخوشی بسیاری شده‌ای.