غزل شمارهٔ ۲۷۳۶

برداشت: وقتی به دیدن برادر خود می‌روی، ابتدا باید خود را پاک و معطر کنی.

برداشت: اگر در سر تو درد و بی‌تابی وجود دارد، برادران، در جستجوی آرامش و دوست‌داشتنت هستند.

برداشت: یا بوی عطر آغوش را از خود دور کن، یا کنار دوست را ترک بگو.

برداشت: در گلابی که با رنگ بنفشه آمیخته شده است، چه نیازی است که تو را به موهایی از این رنگ بسنجند؟

برداشت: اگر می‌خواهی به هدفی دست پیدا کنی، باید مانند من تلاش کنی؛ چراکه امکان رسیدن به هدف بدون تلاش بسیار بعید است.

برداشت: اگر گوش تو از شور و حال صوفی، در حال سماع و سر و صدای او، گرم شود،

برداشت: اگر هوش تو اصلاً از شنیدن یک صدا بی‌خبر شود، تو دیگر مانند یک معمای پیچیده و هزار تو نخواهی بود.