غزل شمارهٔ ۲۷۳۴

برداشت: زندگی بدون تو برای من بی‌معنی و ناممکن است. اگر تو در کنارم نباشی، از زندگی چه لذتی می‌توانم ببرم؟

برداشت: زندگی بدون زیبایی و حضور تو، همانند مرگ است، هرچند که نام آن زندگی باشد.

برداشت: زهر تو وجود دارد و زهر دنیا، دانه‌ای از توست و دام زندگی نیز به همین صورت است.

برداشت: گوهر وجود تو و این دنیا مانند یک نگین درون یک لیوان شراب زندگی است.

برداشت: بدون وجود تو، گلستان به شوری خشک و بی‌روح تبدیل می‌شود، مانند زندگی که بدون جوش و نشاط، خام و بی‌معناست.

برداشت: بدون همراهی خوبی و زیبایی حسن، زندگی به ثبات و استقامت نخواهد رسید.

برداشت: زندگی بدون تو هیچ‌گونه خوشی و خواسته‌ای برایم ندارد.

برداشت: تا زمانی که سلامتی را به من ندادی، کی زندگی‌ام را به من سلام خواهد کرد؟

برداشت: من سکوت کردم، حالا تو در مقام شاهی قرار داری و من مانند یک غلام در کنار تو زندگی می‌کنم.