غزل شمارهٔ ۲۷۲۴

برداشت: اگر هزار بار در روز بیایی، هر بار به اندازه جانم برایم ارزشمند خواهی بود.

برداشت: تو به مانند بهاری می‌رسی که برای زندگی و زنده کردن موجودات در این دنیا می‌آیی.

برداشت: عاشقان مانند شیرینی‌های خوشمزه و نرم شده‌اند و تو مانند قند شیرین به ما نزدیک می‌شوی.

برداشت: می‌نوشی و تمام قدرت و انتخاب ما را از ما می‌گیری، چون تو خود از مکانی می‌آیی که انتخاب در آن وجود ندارد.

برداشت: آن کس که تو در کنارش هستی، از مردم دنیا فاصله می‌گیرد.

برداشت: نزد تو خاموش ماندن بهتر است تا اینکه از جانب خداوند سخن بگویم.

برداشت: ما تو را دیدیم و از دست تو رفتیم، زیرا تو از دنیای پایدار به سوی ما می‌آیی.

برداشت: ای پرنده‌ای که از ارتفاع آسمان فرود می‌آیی و ای شیری که از دشت‌ها می‌آیی.

برداشت: ای دریا که به شدت در حال تلاطم هستی و ای موجی که با چه هیجانی به سمت ما می‌آیی.