غزل شمارهٔ ۲۶۹۴

برداشت: روانم را یک معلم یا شخصیت روحانی در آغوش گرفت و در کنار خود نگه داشت.

برداشت: در راهی که به تنگنا و مشکل رسیده بود، دوستی همراهم شد و با هم به چالش‌ها و دشواری‌ها پی بردیم.

برداشت: از دل احساسات عشقش، بخاری بلند می‌شود که نشانه‌ی شور و شوق اوست.

برداشت: مبادا هیچ دلی تحت تأثیر این نوع عشق خاص قرار بگیرد و دچار سردرگمی شود.

برداشت: این کره زمین در تپش‌های تند دل من پر از آشفتگی و بی‌قراری است.

برداشت: او بر سرش افساری از غبار و هیجان گذاشته است، و این غبار همچنان ادامه دارد.

برداشت: شمس تبریز حالتی از سرخوشی و مستی را در ذهن او ایجاد کرده و او در این حالت عمیق غرق شده است.