غزل شمارهٔ ۲۶۸۱

برداشت: چه شد با عهد و پیمانی که به هم سپردیم؟ و چه کردی با امانت‌هایی که برای من به اندازه جانم ارزش داشتند؟

برداشت: چرا در عشق‌ورزی تنبل شده‌ای؟ روح سبک پرندگان را چه بر سرش آورده‌ای؟

برداشت: شادی و سرخوشی عشق مانند گنجی نهفته و ارزشمند است، تو با این گنج پنهان چه کردی؟

برداشت: به من قولی نداده‌ بودی، پس بیا و بنشین و بگو که آن را چه کردی.

برداشت: چطور ابر بزرگی بر سر ما سایه افکندی و آن خورشید شادی‌بخش را از ما دور کردی؟