غزل شمارهٔ ۲۶۶۶

برداشت: در این دنیا ظاهر انسان‌ها شاید متفاوت باشد، اما در عمق وجودشان همگان درگیر یک نوع تلاش و کوشش هستند. بنابراین، آیا تو هم مثل دیگران در جستجوی هدفی هستی یا فقط به ظاهر قضیه نگاه می‌کنی؟

برداشت: از او در آینه به طور مداوم تصاویری حیرت‌انگیز و زیبا به نمایش درمی‌آید.

برداشت: به مانند یک سلطان در شکار، او به دنبال طعمه‌ای می‌گردد که بتواند به آن دست یابد.

برداشت: صورت زیبای تو در پرده به قدری آرام به نظر می‌رسد که گویی درونش بی‌قراری و اضطراب زیادی وجود دارد.

برداشت: لباس تو کنار آب است و تو در دل این آب غرق شده‌ای، چه جای تعجبی دارد؟ چگونه می‌خواهی سر خود را از آب بیرون بیاوری؟

برداشت: مغب می‌زند که رقیبت در جایی که تو هستی، حاضر است؛ اما اگر بگوید که شرمنده‌ام، این موضوع تغییر پیدا می‌کند.

برداشت: هر طور که باشد، شاخی که در حال رقصیدن است هرگز از نسیم بهاری دور نخواهد شد.

برداشت: تو همچون درختی هستی که به هر سو می‌رسی، اما از این باد نمی‌دانی که چه کمکی به تو کرده است.

برداشت: این باد که به تو کمک می‌کند، کار دست خود تو نیست و این هدایت و کمک از جانب خداوند است.

برداشت: از او می‌توانی به تمامی آرزوهایت دست یابی، زیرا او هم به تو پُر از نشئه و شادی می‌دهد و هم هوشیاری و آگاهی.

برداشت: بپرس که شمس الدین تبریزی کیست، جز در عشق او تا وقتی که جان در بدن دارم.