غزل شمارهٔ ۲۶۴۱

برداشت: حتی اگر تو چهره آن دختر چینی را نبینی، اما از حرکات و جنبش او می‌توانی متوجه زیبایی پرده‌ای که او در پشت آن است، شوی.

برداشت: از نور آن ماهی که در آسمان پنهان است، تو صد ماه را در اجزای زمین دیده‌ای.

برداشت: ای برگ که در باد مخالف باطل می‌رقصید، اگر تو باد را نبیینی، هرگز نخواهی فهمید که چنین حالتی داری.

برداشت: اگر ذهن تو آرام باشد، هیچ تحرکی نخواهی داشت و اگر هم هیچ تلاشی نکنی، آرامش تو برقرار خواهد ماند.

برداشت: در این دنیای پر تغییر و تحول، موجودات بزرگ و روح‌ها مانند شترهایی در صف هستند، اما تو در جایگاه بالاتری ایستاده‌ای و به این وضع نظاره می‌کنی.

برداشت: بدن خود را به حرکت درآور و از این خون بنوش، زیرا در شکم این دنیای چرخان یک بچه در حال رشد است.

برداشت: زمانی در دل تو ناگهان دردی احساس می‌شود، اگر به جایگاه خود نگاهی بیندازی، متوجه خواهی شد که این وضعیت واقعی تو نیست.

برداشت: تو همچون ماه نهم، چهره درخشان و تابناک هستی که نور حقیقت را از شمسی درخشان به نام شمس تبریز می‌تابانی. ای کسی که نگهدار و حافظ دو جهان هستی، تو امانت‌دار و بهترین پناه برای آن‌ها هستی.

برداشت: ای دل، تا ماه نهم صبر کن؛ در این خون، آن ماه تو هستی، ای شاه، که خورشید حقیقت و دین است.