غزل شمارهٔ ۲۶۳۴

برداشت: امروز در این شهر، صدای بلندی به گوش می‌رسد و هیاهویی وجود دارد که بر اثر جذابیت نگاهی خاص و جادویی از سوی یکی از هنرمندان شکل گرفته است.

برداشت: در هر گوشه از شهر، نشانه‌ای از عشق وجود دارد و افرادی که به این موضوع پرداخته‌اند، با صحبت‌های شیرین و جذاب خود، دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

برداشت: در این شهر به راحتی نمی‌توانی دلی را پیدا کنی که از تیر نگاه‌های پر از عشق و احساس صدمه ندیده باشد.

برداشت: ای شهر زیبا، تو چه شهری هستی که هر روز برای من مانند عید است! تو به خاطر نعمت‌های بسیارت، مکان ویژه‌ای شده‌ای.

برداشت: چه اهمیتی دارد مکان و زمان، ای کسی که وجود تو، هر دو را به چیز نادری تبدیل کرده است؟

برداشت: این شهر، کانون عشق الهی است و بغداد به‌طور پنهانی در آن قرار دارد و دل اهل همدان نیز به آن وابسته است.

برداشت: امروز در این سرزمین، یوسف خوبی بدون زجر و سیاست وجود دارد که هر گرگ را به چوپانی بدل کرده است.

برداشت: صدها پیرمرد که هر کدام دو صد سال عمر کرده‌اند، مانند زلیخا در عشق جوانی، به خوش‌تیپی و زیبایی یوسف دل‌باخته‌اند.

برداشت: او به مانند کسی است که فرمانروایی بر دل‌ها و روح‌ها دارد، در این شهر به نوعی همانند قسمت‌های الهی در زندگی مردم عمل می‌کند.

برداشت: هر صدای حقیقی چون نور روشنی است که باید در برابر زیبایی او سجده کرد. آیا می‌توان با گمان، به زیبایی وصال او نزدیک شد، زمانی که او مانند ماهی درخشان است؟

برداشت: ما و تو، همچون دیگری‌های زیادی، در حضور آن بی‌وجودی غرق شده‌ایم که مانند تاریکی شب، زیبایی و روشنی چهره ماه را می‌پوشاند.

برداشت: هیچ‌کس جز او در عالم نیست و همه در فقر و نیاز به او به سر می‌برند؛ مانند سایه‌ای که از نور خورشید بر زمین می‌افتد و جز او سقفی برای پناه‌بردن وجود ندارد.

برداشت: من یک یا دو داستان از نقشه‌های او دارم برای گفتن، اما چون جرئت بیان ندارم، نمی‌توانم بگویم که چه کسی است.

برداشت: اگر از نام و نشانی سخن نگویم، هنوز هم این باده می‌تواند دل را شکسته و زنده کند.

برداشت: حواست را جمع کن و از ترس بی‌نقصی دستت نلرزد؛ چرا که اگر عشق را در قلبت داشته باشی، زهر هیچ آسیبی به تو نخواهد رساند.

برداشت: هر چیزی که بخواهی، می‌توانی از عطار (شاعر یا کسی که محصولات خود را می‌فروشد) پیدا کنی، اما در واقع دکان او تنها یک محیط است و بیشتر از این چیزی ندارد.