غزل شمارهٔ ۲۶۳۱

برداشت: تو دیشب فرار کردی و شب دیگر هم همینطور، امروز دیگر نقشه نچین که آنچه را که دیدی، گذشته است.

برداشت: ما را به داستانی به خانه‌ات آوردی و همانجا نشاندی، ولی خودت به بالای بام رفتی و دور شدی.

برداشت: تو به زحمت و با نیرنگ، مال و دارایی مردم بی‌گناه را در این مسیر به سادگی برداشتی و به آن‌ها آسیبی جدی زدی.

برداشت: کیست آن شخصی که تو او را با حقه و حیله به خواب فرو نبردی و از زیر سر او فرش یا گلیم را نکشیدی؟

برداشت: تو گفتی که هیچ کس از آن دنیا برنگشته است، امروز ببین که چگونه به این وضعیت رسیدی.

برداشت: امروز ببین که چه پرنده‌ای با چه رنگ و زیبایی از درد حوادث و زمانه، قفس خود را شکسته و آزاد شده است.

برداشت: امروز می‌بینی که چه کسی را آزادی داده‌ای و امروز می‌بینی که چه کسی را انتخاب کرده‌ای.

برداشت: یا از کرامت‌ها و نعمت‌های شیرین الهی بهره‌مند شدی، یا اینکه از زشتی‌ها و پلیدی‌های شیطانی سیراب گشته‌ای.

برداشت: ای پرنده، کلاه از سرت افتاد و هم‌اکنون خوب نگاه کن و به خوبی بشنو آنچه را که قبلاً نشنیده‌ای.

برداشت: تو را به جایی برد که آرزوهای تو در آن جا بود و چشمانت را به جایی برد که هیچ وقت آن جا را ندیدی.

برداشت: بر تو روی آن گلی که در باغ پرورش داده‌ای، می‌روید و خارهایی که در دل یاری که دوستش داشتی، به آن دامن زدی، در بهشت تو جای دارند.

برداشت: امروز در دل و زبانت تلخی و ناگواری وجود دارد، مانند زهر گیاهی که در این دشت چرا کرده‌ای.

برداشت: امروز می‌بینی که آن آهن که سخت و محکم بود، چطور نرم شده است و اکنون می‌تواند به راحتی به عنوان قفلی برای در یا کلیدی برای قفل عمل کند.

برداشت: اگر در این لحظه، دارای مقام و سلطنت هستی، باید همچنان دارای صفات نیک و پاک باشی؛ و اگر در این لحظه زشت و پلید باشی، آن مقام و منزلت به هیچ نمی‌ارزد.

برداشت: اگر تو به آب زنده و حیاتبخش دسترسی داشته باشی یا حتی به آب تاریکی، اگر چشمانت را ببندی و به عمق این چشمه بروی، به حقیقت و سرمنزل اصلی خواهی رسید.

برداشت: با تمام روح‌ها و احساسات بپر، زیرا این روح سالم و زنده توست که نتیجه طبیعی تلاش‌های توست، اگر از نفس و زندگی خود به درستی استفاده کنی.

برداشت: تو با خالق خود به آرامش رسیدی و از جهان مادی و تیره این دنیا جدا شدی.

برداشت: امروز دوباره به تو میگویم که شعله آن نوری که اینجا از دل و جانت به دل و جانش منتقل شد، چقدر روشن و ارزشمند است.

برداشت: اینچنین است که آن نوجوان زیبای نقره‌ای به سراغ تو می‌آید که مانند گلی از جنس طلا از این خاک برداشت کرده‌ای.

برداشت: ای عشق، بر حال کسانی که ضعیف و ناتوان‌اند، رحمت کن؛ زیرا آنان از خاک به وجود آمده‌اند و تو همان خاک را زنده کردی.

برداشت: سکوت کن و راز دلت را برای هر کسی فاش نکن، زیرا هر ذره در چشمانت مانند خورشید می‌درخشد و روزی خواهد آمد که حقیقت تو را آشکار خواهد کرد.

برداشت: سکوت کن و با سکوتت زخم‌های درونت را درمان کن، زیرا که از تلخی‌های ناشی از شیاطین تجربه کرده‌ای.