غزل شمارهٔ ۲۶۲۵

برداشت: اگر در خراباتی که می‌گردی، کسی مانند تو علم و دانش داشته باشد، پس این علم و هنر در مقابل تو و تمایلاتت هیچ‌ ارزشی ندارد.

برداشت: اگر پرنده‌ای از عالم غیب بر تو سایه اندازد، در نظر تو همانند سیمرغ بزرگ جهان، به اندازه یک مگس کوچک خواهد بود.

برداشت: اگر نشان حقیقی سلطنت را به نمایش می‌گذاشتی، این صداهای سلطنتی بر تو مانند زنگی می‌نواخت.

برداشت: اگر روز خوشبختی به تو رو آورد، آیا نمی‌دانی که دامن و ریش تو در دست مأموران است؟

برداشت: اگر روح‌ها با محبت بر تو نظر افکنند، فکری که در دل توست، آن نیز بر تو آشکار خواهد شد.

برداشت: اگر گوش دلت آماده نباشد و به خوبی توجه نکنی، ممکن است از کتاب عاشقان تنها یک کلمه هم به گوشت نرسد.

برداشت: می‌گوید همه مرده‌اند و هیچ‌کس بازنگشته است، اما اگر به آن شخص گیج نگاه کنی، می‌بینی که او بازگشته است.

برداشت: شعله‌های وجود تو به خاطر سرمای مرگ می‌لرزد، اگر به جاودانگی وابسته بودی، هرگز چنین نلرزیدی.

برداشت: اگر با بدخواهان همراه باشی، ذاتی خسیس خواهی داشت. مانند آن است که تمام لذت‌ها و خوشی‌های زندگی‌ات هم چون گیاهی بی‌ارزش از بین خواهد رفت.

برداشت: تو ای کودک کوچک، چگونه به سرزمین زیبایی و خوشحالی رسیدی، در حالی که در جاهای بی‌مزه و بی‌فایده پرورش یافته‌ای؟

برداشت: سکوت کن، زیرا همه اینها به زمان بستگی دارد. اگر زمان بد باشد، نمی‌توان انتظار کمک داشت.