غزل شمارهٔ ۲۶۲۲

برداشت: ای آقا، تو چه موجودی هستی؟ نامت چیست و چرا این قدر شناخته‌شده‌ایی؟ نه مثل پرنده‌ای آزاد پرواز می‌کنی و نه مانند پرنده‌ای در طبیعت زندگی می‌کنی، تو فقط یک پرنده‌ی شیرین‌زبان هستی.

برداشت: در اینجا، شاعر به نوعی به تلاش بی‌مورد برای انجام کارهایی می‌پردازد که خارج از توانایی ماست. در واقع، شترمرغ مثل یک شتر می‌گوید "بپر"، در حالی که خودش نمی‌تواند پرواز کند و به این ترتیب به محدودیت‌های طبیعی خود اشاره می‌کند. این مفهوم نشان‌دهنده‌ی ناتوانی در انجام کارهایی است که به طور طبیعی برای ما ممکن نیستند.

برداشت: زمانی که نوبت بار کشیدن فرا می‌رسد، گویی می‌گوید: «آیا منمرغم؟ چه کسی می‌تواند تکلیفی را به عهده بگیرد؟»

برداشت: نه من بلبل خوش صدایی هستم، نه طوطی زیبا و رنگارنگ، نه فاخته‌ای با گردن زیبا و نه ساکن باغ و چمن.

برداشت: سلیمان حق دارد که بر هر پرنده‌ای تسلط داشته باشد، چرا که همه پرندگان در سرزمین او آزادانه پرواز می‌کنند؛ حال تو چرا از این حقیقت دوری می‌کنی؟