غزل شمارهٔ ۲۶۲۰

برداشت: ای دل، با ادب رفتار کن و از بدخلقی دست بردار. زیرا با ادب می‌توانی به آنچه که خواسته‌ات است، دست یابی.

برداشت: هرگز چنین آرزویی ممکن نیست که به این حالت بیمارگونه، افرادی به زیبایی دست یابند؛ بعید است که کسی با چنین چهره‌ای، به زیبایی‌های درخشان برسد.

برداشت: به طور همزمان که به دیگران نگاه می‌کنی، مانند مردمک چشم درون خودت را کاوش کن، ای دل، آن چیزی را که به دنبالش هستی بیاب.

برداشت: اگر نمی‌خواهی در زندگی‌ات سایه‌ای از مشکلات و دردسرها وجود داشته باشد، از همسایه دوری کن و به خودت نگاه نکن؛ چرا که در چشم خود ممکن است کمترین نقصی را ببینی.

برداشت: اگر در دریای این خاک غرق شده‌ای، چه فایده‌ای دارد که بی‌حرکت بمانی؟ و اگر بر لب این دریا هستی، چرا خودت را نمی‌شویی و تمیز نمی‌کنی؟