غزل شمارهٔ ۲۵۹۵

برداشت: امشب همراه با پریان، تا صبح در سرگرمی و شب‌گردی به آن‌ها کمک می‌کنم و دلم را شاد می‌کنم.

برداشت: شب‌ها در حالتی شادی‌بخش و جذاب، مهارت‌های دل‌فریب پریان را یاد گرفته‌ام.

برداشت: در اینجا به موجودی اشاره می‌شود که در حالتی پنهان و محافظت شده قرار دارد. این موجود به قدری نامحسوس است که حتی قابل مقایسه با پری‌ها نیز نیست. در واقع، گوینده بیان می‌کند که ما در این حالت پنهانی و محافظت شده هستیم.

برداشت: پریان به زیبایی ما واقف هستند و آن قوم که از زندگی غافل هستند، در دام فریب خدا گرفتار شده‌اند.

برداشت: خودت را نمی‌شناسی و به دنبال زیبایی‌ها هستی، اما چرا خودت را به سادگی و بی‌ارزشی می‌فروشی؟

برداشت: او جنی است که از دیو و پری زیباتر و خوش‌اندام‌تر است و به خاطر شجاعتش، صد گوهر را غنیمت گرفته است.

برداشت: شب به خاطر ماهی که او را می‌بیند، شگفت‌زده است، در حالی که عاشق‌های جوان و سرزنده، مانند دیگ‌های شیرین و رنگارنگ در بازار، طراوت و زندگی را به نمایش می‌گذارند.

برداشت: از کبابش و شرابش، از موسیقی و نواهایش و از حال و هوای می‌پرستی او لذت می‌برم.

برداشت: شبانگاهان دیوانه شده و لب‌ها به گناه آغشته‌اند، اما او در میان همه اعتقادات از شایستگی ویژه‌ای برخوردار است.

برداشت: در شب او خواب روحش را گرفته و شلوار خود را به کسی گرو داده است. در این دنیا هیچ کس نیست که نگران تو باشد؛ تو کِی به خود می‌آیی و از خواب غفلت بیدار می‌شوی؟

برداشت: ای کسی که در عشق به حد افراط رسیده‌ای، سکوت کن! زیرا عشق تو تا به کجا می‌کشد و فقط توئی که سخن عشق می‌گویی.