غزل شمارهٔ ۲۵۹۳

برداشت: اگر به دنبال نور و روشنی هستی، باید از خود خورشید و ماه استفاده کنی. اگر به دنبال شروع و پایان روز هستی، باید از صبح و شام بهره بگیری.

برداشت: ای یوسف زیبا که جان سلیمان را داری، اگر می‌خواهی تاج و کمر به تو داده شود، پس در این راه قدم بردار.

برداشت: ای حمزه، تو قهرمانی همچون رستم در هر نبرد و جنگی. اگر می‌خواهی تیغ و سپر به دست بگیری، این کار را با شجاعت و اراده انجام بده.

برداشت: ای بلبل خوش‌خوان و ای طوطی سخن‌گو، اگر خواهان شیرینی و لذت هستی، پس باید خود را به طعم و خوشی قند و شکر بسپاری.

برداشت: ای دشمن عقل و عشق، هشدار که عاشق بی‌پروا، عاشق کشی می‌کنی. اگر می‌خواهی زندگی را دگرگون کنی، پس در تحول و دگرگونی دقت کن.

برداشت: ای جانِ مشتاق به تماشا، موسی را ببین که چگونه تجلی می‌کند. اگر می‌خواهی شنیدن و دیدن را تجربه کنی، بگذار که به درون خودت بروی و از آنچه که هست، آگاه باش.

برداشت: ای دشمن که همیشه کینه به دل داری، اگر خواهان فتنه و آشوب هستی، خود دست به کار نشو و فتنه و آشوب به بار نیاور.

برداشت: سکوت نکن و ادامه نده، بلند شو و سفری را انتخاب کن. اگر دنبال همراه سفر هستی، پس باید همراه خود را هم در نظر بگیری.

برداشت: شمس الحق تبریزی، زیبایی و جذابیتی دارد که اگر خواهان دلخوشی و آرامش هستی، نباید از او دوری کنی.