غزل شمارهٔ ۲۵۸۸

برداشت: ای دوست، اشتباه کردی که با کسی دیگر رفتی و از کار خودت دور شدی و به کار دیگری مشغول شدی.

برداشت: صد بار به تو بخشیدم و محبت خود را نشان دادی. اکنون دوباره رفته‌ای، ای کسی که خود را پسندیده می‌دانی.

برداشت: بارها تلاش کردم تا مشکلات و رنج‌ها را از تو دور کنم و فضای شاد و زیبایی خلق کنم، اما تو همچنان متوجه این تلاش‌ها نشدی و به جای دیگر رفتی.

برداشت: با خودم فکر کردم که تو که مثل ماهی هستی، چگونه می‌توانی با مار به عنوان رفیق باشی؟ حالا که اینطور شده، به نظر می‌آید که با ماری دیگر در ارتباط هستی و این قضیه برایت چندان مناسب نیست.

برداشت: مثل موریانه‌ای که در دست بافنده ی فرصت، تارهای بسیاری را می‌برد، تو هم در تار دیگر مشغول رفتن هستی.

برداشت: تو گفته‌ای که من را در غار نمی‌بینی، اما آن یار در همان غار است؛ این تو هستی که در غار دیگری رفته‌ای.

برداشت: وقتی که تو به آن دلیل که سنگت کم نمی‌شود یا رنگت بد نمی‌شود، از بازار من دور می‌شوی، من دیگر بازار دیگری را نمی‌بینم.