غزل شمارهٔ ۲۵۸۶

برداشت: اگر در عالم، هیچ زیبایی و جاذبه‌ای از من آشکار نیست، خوشحالم که تو با وجودت، زیبایی و شادی به دنیا آورده‌ای و تو خود به نوعی، زیبایی و شادابی جهان هستی.

برداشت: اگر تو در شش جهت جهان بالا جایگاهی پیدا کنی، از همه پستی‌ها برتری و به حقیقتِ انسانی و پرمیوه‌ای دست خواهی یافت.

برداشت: به دلیل اینکه من از دیگران پنهان هستم، همه چیزهایی که به من مربوط می‌شود، برای من وجود دارد. اگر هم چیزی نمایان باشد، آن هم متعلق به همه است.