غزل شمارهٔ ۲۵۸۵

برداشت: اگر نرگس زیبا و خون‌خوار در دام تو باشد، تو هم مانند زهر شیرین می‌شوی و هم مانند گرگ در لباس شب.

برداشت: ای دوست، همچنان که دور قمر هستی، ما نیز همچون بنده‌ای در خدمت تو هستیم و در این دنیا، ساغر سلطانی در دست داریم.

برداشت: کوه به دلیل سختی‌اش مانند شیر است و دریا نیز به خاطر تلخی‌اش مانند آب حیوانات.

برداشت: نور زیبایی که از چهره پنهانت بر مردم تابید، مانند نرگس مستی است که چشم‌ها را به خود خیره کرده و بر ما تأثیر عمیقی گذاشته است.

برداشت: دل کسی که دچار مستی و شیدایی عشق اوست، هرگز خطا و تقصیری ندارد. پس چه دلیلی برای سرزنش و نارضایتی وجود دارد؟

برداشت: ارتباط و وصال او به خاطر مهربانی و بخشندگی‌اش برقرار می‌شود، اما ای کاش تو در میانه این ارتباط قرار می‌گرفتی تا همتای او به حساب آیی.

برداشت: صورتگر بی‌صورت، یعنی کسی که بر اساس ویژگی‌های ظاهری کار می‌کند و به شکل و فرم اهمیت می‌دهد، اگر به این نتیجه برسد که در مرگ این صورت یا شکل ظاهری، ضرری برای کسی وجود ندارد، پس انسانی را که درک عمیقی از حقیقت و واقعیت ندارد، تحت‌الشعاع قرار داده است. در واقع، این جمله به نوعی اشاره به اهمیت واقعیت‌های درونی و معنوی دارد و نشان می‌دهد که نباید فقط به ظواهر و شکل‌ها توجه کنیم.

برداشت: اگر بخواهی به زیبایی‌های دل‌خواه فکر کنی و هیچ خطر و مانعی در این راه نباشد، با هر نگاه و حرکتی که از چشمان و ابروهایت برمی‌آید، می‌توانی مانند تیر و کمانی دقیق و مؤثر عمل کنی.

برداشت: سکوت کن زیرا دریا تکانی خواهد خورد. اگر زبان به سخن بگشایی، برای ماهی دردسر ایجاد می‌شود.