غزل شمارهٔ ۲۵۷۰

برداشت: در میان ما شخصیتی بزرگ و برجسته حضور دارد که به طور ناشناس در میان مردم می‌گردد، و در روز قیامت، افرادی کوچک و بی‌مقدار به مانند مورچه‌ها در برابر او قرار خواهند گرفت.

برداشت: او امروز در این جمع، هر یک از یاران را می‌بیند و از حال آنها باخبر است.

برداشت: اگر کسی به ظاهر رازها را مانند شیرینی روی سفره به نمایش بگذارد، اما در باطن نیت ناپاکی داشته باشد، جان او در خطر است.

برداشت: هر کسی ویژگی‌ها و کیفیت‌هایش را از روی علامت‌ها و نشانه‌هایش می‌شناسند و با تجربه‌ای که دارند، می‌توانند آنها را تشخیص دهند.

برداشت: یک نفر بی‌خبر و بی‌احساس به آشپزخانه ما آمد و می‌خواهد با بی‌احساسی‌اش بر جو و حال‌وهوای ما تاثیر بگذارد و نمک بر زخم‌هایمان بریزد.

برداشت: امروز حال و هوای ما شبیه دل سبکی است که پر از شادی و نشاط است. ای پروردگار، تو نگه‌دار این حالت ما از آسیب‌ها و خطرات زندگی.

برداشت: شیشه‌ای که دلش شکست و اشک ریخت، امروز با شرم و پشیمانی به سراغمان می‌آید، مانند کسانی که دلیر نیستند.

برداشت: اگر کسی به مدت صد سال در گوشه‌ای زندگی کند و با غم و اندوه دست و پنجه نرم کند، هیچ خوشی و خنده‌ای در زندگی‌اش وجود نخواهد داشت.

برداشت: خورشید نگران نیست اگر بخواهد از غم خود عصبانی شود، زیرا در نهایت بلبل دوباره به باغ و گلستان بازخواهد گشت.