غزل شمارهٔ ۲۵۳۷

برداشت: شاید نمی‌دانید که وقتی با معشوق صحبت می‌کنم و او را کمک می‌کنم، هر آنچه را که دیروز درباره بی‌تابی و درد دل گفتم، به حق بیان می‌کنم.

برداشت: اگر ناگهان اراده‌ی خداوند به این امر تعلق گیرد، آن معشوق خود بهتر می‌داند که در دل دیوانه‌اش در شب تار چه می‌گذرد و چه احساسی دارد.

برداشت: وقتی عقل در خانه نباشد، اوضاع آشفته و بی‌نظم خواهد بود. گاهی ماجراها به هم می‌ریزد، گاهی آرامش می‌کند و گاهی به جنگ و جدل می‌انجامد، و گاهی هم به گریه و نالیدن.

برداشت: اگر خداوند شور و شوق مرا در بین مردم پخش کند، هیچ‌کس عاقل نخواهد شد و همه از عقل خود بی‌بهره خواهند بود.

برداشت: ای عقل، آیا تو همه‌ی وسواس‌هایت را بر من نازل می‌کنی؟ ای ابر، آیا تو شراب شور را بر من می‌بارانی؟

برداشت: ای مسلمانان، شما باید دل‌های خود را حفظ کنید و مراقب باشید که هیچ‌کس به دور و بر من نیاید، نه کسی که نظاره‌گر باشد و نه کسی که دل‌دار یا مونس من شود.