غزل شمارهٔ ۲۵۳۳

برداشت: ای عارف، بر بام برو و هر نیمه شب ناله و زاری کبوتران را بشنو و آن را به شاهین مشخصی تبدیل کن.

برداشت: افراد در قید و بند جسم خود آزاد می‌شوند و دل‌های غمگین با عشق تو جان می‌گیرند و به زندگی باز می‌گردند.

برداشت: بسیاری از جوانه‌ها و دل‌ها در گل‌ها وجود دارند و دوستان را به هم متصل می‌کنند. پس به دعوتشان پاسخ بده و یاری‌شان کن.

برداشت: با آمدن بهار و فرار از زمستان، این باغ زیبا را زنده کن و به شکوفایی برسان.

برداشت: از بالای درختان، زنی خندان را می‌بینم که در این باغ شاداب، در حال خندیدن به خارهای غمگین است. تو ای ساقی، مانند ابر بارانی، به ما خوشی و شادابی می‌بخشی.

برداشت: من دلی دارم که از عشق و شوق می‌سوزد، و تو با آبی که در دست داری می‌توانی آن را خاموش کنی، اما نه هر آب، بلکه آبی که در وجود خودت هست و از آب چشمه جیحون هم بیشتر برای من ارزش دارد.

برداشت: امشب به خاک پای تو می‌افتم و از تو چیزی نمی‌پرسم. ای زیبای خوش‌اخلاق، با روح پرواز کن.

برداشت: امشب که خواب تو را در آغوش می‌گیرم، اما مواظب باش که از حال و هوای مستی دور نشوی. زیرا تو دارای قدرت و تسلطی هستی و می‌توانی حال خوشی را به دیگران ببخشی و همچنین از آگاهی و هشیاری بهره‌مند باشی.

برداشت: چرا خواب مرا برای نمایش خوبی خود محدود کردی؟ چرا گنج نهفته‌ای را می‌خواهی آشکار کنی؟

برداشت: بیداری شیرین و خوشایند است، که از گل و نسرین زیباتر و از عسل و شکر دلپذیرتر است.

برداشت: ای ساقی عزیز، به جان پاکت قسم، امشب به یاد کسی که دلش پر از عشق است، بی‌محابا بگذران. چرا که چنان شوری در دل اوست که هیچ صبری در برابر این آتش عشق ندارد.

برداشت: بیایید تا هر روز به افق‌های جدیدی بپردازیم، دوستم! چون شب به آرامی سپری می‌شود و وقت آن است که از خواب بیدار شویم.

برداشت: در این دنیا، سرنوشت و زمان به گونه‌ای می‌چرخند که حسادت‌هایی به وجود می‌آورند. در این جریان، ما یک لایه عمیق و اساسی داریم که به مغز و حقیقت مربوط می‌شود و در مقابل، لایه‌های سطحی‌تری همچون قشر و ظاهر وجود دارد. به علاوه، این دنیا می‌تواند هم نورانی باشد و هم سرشار از آتش و مشکلات.

برداشت: در این حالت، زمان برای من به سرعت می‌گذرد و احساس می‌کنم که روز و شب به خاطر مستی و شنگولی‌ام برایم کوتاه شده است. از این حالت مستی و سرمستی رهایی یافتم و به دنیای جدیدی پا گذاشته‌ام.

برداشت: ای سلطان، به مقابله با من بپرداز، حتی اگر چشمان شیطان تو را فریب دهند، تا زمانی که زیبایی چهره‌هامان را ببینی و به یاد آن شاهدانی که در تلاشند، بیفتی.

برداشت: امشب شخصی زیبا و دوست‌داشتنی به کمک من آمده است و من را از مشکلات و بیماری‌هایم نجات داده است.

برداشت: به دور بام می‌چرخم چون جام شرابی نوشیده‌ام، تو هم اگر می‌خواهی، دور من بچرخ و به میخواری بپرداز.

برداشت: اگر با افرادی شاد و سرخوش معاشرت کنی، خودت هم به نوعی تحت تأثیر قرار می‌گیری و ممکن است روحیه‌ات تغییر کند. اگر در جمع آن‌ها حاضر شوی، می‌توانی از حالت عادی خود خارج شوی و به انسانی با ویژگی‌های جدید تبدیل شوی. حتی اگر در ابتدا خاموش یا کم‌حرف باشی، این فضا به تو اجازه می‌دهد که فعال‌تر و خوش‌ژست‌تر شوی.

برداشت: در دل من امواج زیادی وجود دارد و من مانند یک غواص در جستجوی گنجینه‌های عمیق هستم، اما افسوس که دامن درک و فهمی که شایسته این جواهرات باشد را ندارم.

برداشت: سکوت کرده‌ام و با وجود غم و درد زیاد، می‌خواهم صبرم را افزایش دهی تا در این آتش که دچار آن هستم، تاب بیاورم.