غزل شمارهٔ ۲۵۳۲

برداشت: کی به تو گفت که چالش‌های زندگی را جدی بگیری و بیندیشی به این که چهره‌ات نشانه‌ای از غم دارد؟! به دیگران تاکید نکردم که با کسانی که از شادی و لذت دور هستند، معاشرت کنی؟!

برداشت: کسی با صدای سحرآمیز و پر از تلخی، در گوش تو چیزی می‌خواند و از دل پر دردش پیامی از درد و رنج بیماری می‌آورد.

برداشت: وقتی آن فرد با چهره عبوس و در هم را دیدی، از او دوری کن و او را بشناس. چرا که در سخن گفتن با او نباید توقف کنی.

برداشت: هیچ نیازی به نوشیدن آب دریا نیست، وقتی که رنگ آن را دیده‌ای. حتی اگر این آب را بنوشی، تلخی آن تو را آزار می‌دهد.

برداشت: افرادی که با ظرافت و لطافت بودند، در این دنیا به سختی قابل دسترسی بودند و به دیگران بدبین بودند، مانند کبکی که در کوهستان زندگی می‌کند.

برداشت: اگر می‌خواهی از آن زهر تلخ و گندیده رهایی پیدا کنی، بگذار تا به تو کمک کنم، اما دیگر به ذلت و خفت برنگرد.

برداشت: ای صاحب خانه، جامی از آتش به من بده تا مرا بپوشانی و نظم دهی و چشمانت را از شراب زلال پر کنی.

برداشت: ما در سختی‌های زندگی آزمایش شده‌ایم و اگر دوباره به آن شرایط برگردیم، لازم است که پاداشی برای سختی‌هایمان در نظر گرفته شود؛ چرا که ما در رنج و آسیب بوده‌ایم، بنابراین نباید به هیچ‌وجه ضرورت رنج دیگران را بپذیریم.

برداشت: بیت به این معنی است که نوشیدنی‌ای که ما همیشه با آن آشنا بوده‌ایم را انکار نمی‌کنیم، زیرا آثار و نشانه‌هایی از آن در من وجود دارد و من به یاد آن خاطرات و احساسات هستم.

برداشت: در این بیت، poet از محبوب خود خواهش می‌کند که با یک جام پر از شراب به او نیکی کند. او می‌گوید که جانش فدای بوی خوش محبوب است و از او می‌خواهد که به او زندگی دوباره ببخشد، مثل بارانی که زمین را سیراب می‌کند. اینجا مفهوم عشق و نوشیدن شراب به عنوان نماد زندگی و نشاط و همچنین انتظار بازگشت محبوب به میان است.

برداشت: چراغ‌های امیدم را از من بگیر و کلیدهای دلخواهی را به من بده تا با بخشندگی دستانت، مرا راهنمایی کنی.

برداشت: وقتی که نام تو را به زبان فارسی می‌برم، زبان عربی به من شکایت می‌کند. وقتی هم که به زبان عربی تو را توصیف می‌کنم، زبان فارسی به گریه می‌افتد.

برداشت: امروز دوباره زنجیری بر گردنم انداختی، چه خوب که این زنجیر و مقام را به من دادی چون دارنده آن زنجیر هم خودت هستی.

برداشت: اگر زنجیری به پای سگی بیاندازی، آن سگ تبدیل به پادشاه همه شیران می‌شود. اگر رنگی به زنگی بدهی، می‌تواند شبیه رومی‌ها و سرزمین روم شود.

برداشت: ای کسی که جام را در دست داری و ای کسی که دل‌ات سخت شده، آیا من را با ثروتم آزمایش می‌کنی و با فراوانی خود می‌خواهی دست و دلم را بلرزانى؟

برداشت: زبان عرب و ترک در میزی مشترک هستند، پس دمی قهوه بیاور که من از دشواری‌ها و مشکلاتم بگویم و در پی آن بگریم.

برداشت: دوش خواب می‌دیدم که شاه عرب را دیدم؛ حالا نمی‌دانم در کجا هستم که در بیداری هم زیبایی او را می‌بینم.