غزل شمارهٔ ۲۵۲۲

برداشت: دل پر از درد من امشب دچار دردی شده که به خاطر آن زهره، ساقی، آن را به من تقدیم کرده است.

برداشت: هیچ‌کس جرأت ندارد که خواب ما را آشفته کند، زیرا امشب عشق به گونه‌ای نورانی و شگفت‌آور خود را به عاشقان نشان می‌دهد.

برداشت: زنان در شب‌های سوگواری نمی‌خوابند و به خاطر نوحه و گریه تو، مرد عاشق هم به خواب نمی‌رود، مثل غباری در هوا.

برداشت: ای دل، چرا مانند یک مهره شطرنج به دور خانه‌ی آن پادشاه می‌چرخیدی؟ از حالتی که در آن سردرگم و پنهان هستی بترس، چون عشق را همچون بساطی پهن کرده‌ای.

برداشت: من هم به خواب نیاز دارم، اما خواب نمی‌آید، زیرا حال من از هر دو حالت گرمی و سردی بیرون آمده است.