غزل شمارهٔ ۲۵۰۹

برداشت: امروز شاه به طور پنهانی نزد دیوانگان آمده است و صدای ناله‌شان از دل‌های مجنونان روحانی بلند شده است.

برداشت: در میان سر و صداها، آن پادشاه به صدای من پی برد، چون صدای من از نفس‌های دنیایی پاک و صاف شده بود.

برداشت: سلطانی به طور غیرمستقیم اشاره می‌کند که اگر من دیوانه‌ام، تو باید قدرتی مانند سلیمان داشته باشی و وضعیت مرا تغییر بدهی. این نوعی درخواست برای رهایی از قید و بندهای دیوانگی است.

برداشت: ای زیبا، تو همسفر مرغابی هستی و همچنین جادوگری دیوانه. شاید تو هم بتوانی بر دل این دیوانه جادویی بخوانی.

برداشت: پیری به حضور شاه رفت که او را به زنجیر ببندند، زیرا این دیوانه باعث آشوب و ویرانی بسیاری در دیوان شده است.

برداشت: شه می‌گوید که این مجنون هیچ زنجیری جز زنجیر موهای من را نمی‌پذیرد و تو از ویژگی‌های او بی‌خبری.

برداشت: بسیاری از گناهان و دردها به سوی ما می‌آیند و ما را در بر می‌گیرد، اما در نهایت به سوی آرامش و بازگشت به حالت طبیعی خواهیم رسید، چون این وضعیت، تنها بازی و آزمایش سلطنت است.