غزل شمارهٔ ۲۴۶۲

برداشت: تو مانند طوطی و فرزندانی خوش‌صدا هستی که با ناز و عشوه از سرزمین شکر به این دنیا آمده‌ای.

برداشت: شکرینی که تو داری، شیرین و خوشایند است، به ویژه زمانی که لبخند بر لبان تو نقش بسته باشد. من در شروع میهمانی، همچنان که در آغاز یک سفر، به تو احترام می‌گذارم و به استقبال تو می‌آیم.

برداشت: ای سرزمین شادی و لذت، ای سرزمین شیرینی و نعمت، در تو شادی با شوری همراه است و شیرینی با طراوت.

برداشت: یوسف در حال درخشیدن است، ای شیر، همچون ماهی در آسمان، که درخشش آن بی‌نظیر است.

برداشت: ای ساقی، تو که در این میکده جشنی برپا کرده‌ای، بیا و همه را مست کن و دلبسته‌ی خود ساز تا دل‌هایشان شاد شود و حال و هوای خوشی بگیرند.

برداشت: مست شدم، اما کمی از آنچه در اطرافم می‌گذرد آگاه هستم. ای کسی که از حال من باخبری، مرا از این حالت رهایی بخش.

برداشت: پیش از این، به سوی تو می‌آیم تا ببینم آیا نور چهره‌ات به من می‌تابد و بتوانم تشخیص دهم که تو یک فرشته‌ای یا انسانی.

برداشت: در حالتی شاداب و پرانرژی، هر جرعه‌ای از نوشیدنی را با لذت و شادی می‌نوشند، و شیشه‌گران با دقت و مهارت در حال ساخت شیشه‌هایی هستند که از شکنندگی خاصی برخوردارند.

برداشت: شراب شادی عمومی شده و عقل نیز به نهایت رسیده است. از دست حق شراب بریز و به فکر آینده‌ات باش.

برداشت: من از عقل و دانش خود فراتر رفته‌ام و به درک جدیدی رسیده‌ام. عقل ظاهری و عقل باطنی دو جنبه متفاوت هستند و من به درکی عمیق‌تر از حقیقت رسیده‌ام.

برداشت: من به دنبال حقیقت و شناخت جهانی شدم و از دیدگاه دیگران آگاه شدم. اما از همه چیز و همه کس جدا می‌شوم تا تو مرا ترک نکنی.

برداشت: من به خاطر غم تو یاد گرفته‌ام که به خودم نگاه نکنم و وقتی به جز تو نگاه می‌کنم، هیچ‌کس را نمی‌بینم، اما تو در آن نگاه می‌کنی.

برداشت: ای عشق، به من کمک کن و به درستی و انصاف وارد شو، چرا که من همواره به تو وابسته‌ام و در این مسیر، چون رهگذری هستم.

برداشت: من مانند یک ستاره به تو وابسته‌ام و در حال سفر هستم، ولی به خاطر اینکه در نظر تو هستم، شب و روز را در این حالت به سر می‌برم.

برداشت: ناظر آن کسی است که تو را می‌بیند و هدف او را می‌شناسد. او در هر زمان و مکان حاضر است، چه در سفر باشی و چه در حضور.