غزل شمارهٔ ۲۴۴۹

برداشت: من پیش از این می‌خواستم که نظر و کلامم مورد توجه و درخواست تو باشد و حالا نیز می‌خواهم از تو بپرسم که آیا از گفته‌هایم راضی هستی یا نه.

برداشت: من مجسمه‌های بسیاری برای فریب مردم ساخته‌ام، اما اکنون با وجود مستی از عشق، دیگر از این کارها خسته و سیر شده‌ام.

برداشت: یک معشوقه بی‌هیچ رنگ و بویی سر و کله‌اش پیدا شد و من به خاطر او بی‌کار ماندم و به دنبال استاد دیگری می‌گردم تا هنرگری را یاد بگیرم.

برداشت: به خاطر خودم از دکان دور شدم و بار سنگینی را که بر دوش داشتم، کنار گذاشتم. به اندازه‌ای از دیوانگی آگاه شدم که از افکارم آزاد شدم.

برداشت: اگر چهره‌ای به دل من بیفتد، به او می‌گویم که برو، ای آن کس که من را به گمراهی می‌افکنی. من ترکیب او را نابود می‌کنم اگر او حضور خود را نشان دهد.

برداشت: کسی که لیلی را درک کند، هرگز مجنون نخواهد شد. تنها کسی می‌تواند در مسیر علم گام بردارد که حقیقت را بشناسد و روحش بلند باشد.