غزل شمارهٔ ۲۴۱۷

برداشت: وقتی آن چهره زیبای پری‌مانند نقاب خود را برمی‌دارد، جهان و هستی به کلی متغیر می‌شود و همه چیز تحت تأثیر او قرار می‌گیرد.

برداشت: وقتی کسی بر مرکب عالی معانی نشسته است، باید به احترام و عظمت او توجه کند و ببیند که چه کسی قادر است به او نزدیک شود و از مقامش بهره‌مند گردد.

برداشت: ستارگان آسمان همه از بین می‌روند، مانند مهره‌هایی که آن پادشاه بر زمین می‌ریزد.

برداشت: وقتی روح القدس او را ببیند، فرشتگان نزدیک به خدا به او احترام می‌گذارند و از او نعمت و برکت می‌گیرند.

برداشت: پرنده‌ای که در آسمان‌های خداوند زندگی می‌کند، شمس تبریزی، که خود به اندازه‌ای بزرگ و پرذوق است که در برابر هفت دریا، مانند یک قطره به نظر می‌رسد.