غزل شمارهٔ ۲۳۸۳

برداشت: عشق تو آن‌قدر قدرت دارد که جان عاشقان را به زندگانی و شادی می‌آورد، حتی اگر کشته‌ شوند.

برداشت: جان مانند شکر است، اما از تو طعمی شیرین‌تر به دندان آمده است.

برداشت: دیشب تصویری زیبا از دل را دیدم که به طرز دلنشینی در دستان سلطان قرار داشت.

برداشت: هر عاشق و دلی که با عشق دست و پنجه نرم کرده، به رغم درد و رنجی که کشیده، اکنون به سمت معشوقش حرکت کرده و در تلاش است تا به او برسد.

برداشت: تمامی روح‌ها به سوی تو می‌آیند، مانند جوی‌های طلا که به سمت معدنFlow می‌شوند.

برداشت: به او گفتم که این خون عشق از چه سبب است، ای کسی که خود از عاشقان و شادابان آمده‌ای.

برداشت: عشق و عاشقی به گونه‌ای است که بیان آن با کلمات دشوار است و احساسات عمیق و دردناک را به تصویر می‌کشد. عشق به نوعی شبیه به خون است که در وجود عاشق جاری است و نمی‌توان آن را به راحتی توضیح داد. از این رو، عاشق برای بیان عشق خود با چالش‌هایی روبه‌رو است.

برداشت: عطر خوش مشک و بوی گل ریحان نشانه‌ی محبت و لطف ماست. واقعاً می‌گویم که نور و روشنی دائمی خداوند در اینجا حضور دارد.

برداشت: درد شمس تبریزی هر لحظه مانند گنجی از درمان برای من حاضر است.