غزل شمارهٔ ۲۳۸۱

برداشت: عشق در دل عاشقان در هم آمیخته است و روح با خاک و جسم در ارتباط است.

برداشت: به چند و چون آدم‌ها و خوبی‌ها و بدی‌ها توجه نکن، بلکه در نهایت به ترکیب اینها نگاه کن.

برداشت: به چند بار گفتن درباره‌ی کسی که نشانه‌ای ندارد، بین کسی که نشانه ندارد و کسی که نشان‌دار است، در واقع نشان‌دارها و بی‌نشان‌ها به هم آمیخته‌اند.

برداشت: هرچقدر در مورد این دنیا و آن دنیا صحبت می‌کنی، باید بدانیم که آن دنیا از این دنیا جداست و در واقع این دو جهان به هم پیوسته‌اند.

برداشت: دل مانند یک پادشاه است و زبان همانند مترجم آن پادشاه می‌باشد. وقتی که دل به مانند یک پادشاه است، زبان و گفتار نیز به طور طبیعی با احساسات و خواسته‌های دل در هم آمیخته می‌شوند.

برداشت: با هم انس بگیرید، زیرا این جهان برای ما ایجاد شده است و زمین و آسمان به هم پیوند خورده‌اند.

برداشت: موجودات مختلفی چون آب، آتش، خاک و باد در کنار یکدیگر قرار دارند، اما دشمنان آنها را به گونه‌ای در هم تنیده‌اند که انگار دوستان یکدیگرند.

برداشت: چهار حیوان مختلف یعنی گرگ، میش، شیر و آهو در اثر صدای رعدآسا و خشم یک قهرمان به هم آمیخته و دچار ترس و هیجان شده‌اند.

برداشت: به گونه‌ای به شاه نگاه کن که به خاطر مهربانی او، خار و گل در گلستان با هم ترکیب شده‌اند.

برداشت: نگاه کن به آن ابر که چقدر باران رحمتش باعث شده که آب بسیاری در ناودان‌ها جمع شود.

برداشت: تأثیر اتحاد در چیزها را ببین و بدان که بهار و مهرگان چگونه با یکدیگر در هم آمیخته‌اند.

برداشت: اگرچه آن‌ها ره‌هایی کج و ناهمواره دارند و در برخی موارد مخالف هستند، اما به مانند تیر و کمان به هم پیوسته‌اند و در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.

برداشت: سختی‌ها و مشکلات را در خود نگه‌دار و به جای صحبت‌های بی‌فایده، از تجربیات و اندرزهای شیرین زندگی بهره ببر.

برداشت: شمس تبریزی از دل کسی می‌روید که هیچ‌کس نمی‌تواند به آن درجه از ارتباط و نزدیکی برسد.