غزل شمارهٔ ۲۳۶۱

برداشت: ای روزی که خوشی و برکت را به ارمغان آورده‌ای، ما دور هم جمع شده‌ایم و تو در وسط ما نشسته‌ای.

برداشت: ای دوست و همدم همیشگی، همیشه کنارم باش تا لحظه‌ای که حال broken و ناامید دارم، دوباره جان بگیرم و زنده شوم.

برداشت: این جمله بیانگر این است که پیام واقعی قلب انسان در این چند کلمه نهفته است. با وجود اینکه کلمات به طور کامل بیان نشده‌اند، اما احساسات عمیق و واقعی در آن‌ها وجود دارد. شنیدن این پیام به تأمل و دقت نیاز دارد.

برداشت: لطفاً یک بار بگو که من از زحمت و درد رهایی یابم.

برداشت: دستت را از روی خودت بردار تا بتوانیم دسته‌دسته گل بچینیم.

برداشت: یک بار دیگر طوطی را به زیبایی به نمایش بگذار و از قفس بیرون بیاور.