غزل شمارهٔ ۲۳۶۰

برداشت: اگر تو سرمایه‌ات را به صورت قرضی و نسیه به دیگران داده‌ای، باید از خداوند پاداش آن را در انتظار داشته باشی.

برداشت: در ازای مشکلاتی که در زندگی با آن روبه‌رو می‌شوی، از سوی خدا پاداش‌های خوبی به تو می‌رسد که به صورت فوری و ملموس قابل دریافت است.

برداشت: قبل از حضور تو، اوضاع و احوال به بدگمانی‌ات مشخص بوده است.

برداشت: این خوشبختی و سعادت بدون تو بی‌معناست، ای چهره زیبایت، این خوشی به یک نوع بدهی و نسیه می‌ماند.

برداشت: زیرا که مرگ را بر اساس بدبیاری و شگون بد می‌دانی، زندگی در حال حاضر را فقط یک وعده و اعتبار ممتد می‌انگاری.

برداشت: هر چیزی برای تو در آینده خواهد بود، به جز این که مرگ، اجتناب‌ناپذیر است و هیچ‌گاه به تأخیر نمی‌افتد.

برداشت: اگر اعمال و گناهان تو واضح و مشخص است، باید بدانی که توبه و بازگشت به سمت خدا ارزش و اعتبار بیشتری دارد. امشب این فرصتی است که می‌توانی برای توبه و جبران اشتباهاتت اقدام کنی.