غزل شمارهٔ ۲۳۴۸

برداشت: فریاد از دوست که خشمگین شده و به خاطر این خشم و کینه‌اش قسم خورده است.

برداشت: خانه را خراب کرده و ما را به دوش کشیده و بار و بنه‌امان را برده‌اند.

برداشت: او بر دلش قفلی سنگین زده و کلید آن را به دیگری سپرده است.

برداشت: بدون حضور تو، زندگی تلخ و ناگوار شده و نور شادی و خوشی خاموش گشته است.

برداشت: بدون تو، شراب زندگی به درد بدل شده و بدون تو، شادی‌ها و سرورها بی‌رنگ و دلگیر شده‌اند.

برداشت: ای معشوق زیبای من، که سرخی و سفیدی تو مرا به زندگی امیدوار می‌کند، بی‌تو من در حالتی اندوهناک و پژمرده هستم. زندگی‌ام در تاریکی و غم فرو رفته است، انگار که شب بدون نور است.

برداشت: ای عشق، تو پرده‌ها را شکسته‌ای، برای لحظه‌ای سر خود را از پرده بیرون آور.