غزل شمارهٔ ۲۳۲۹

برداشت: هر یک از موهای من به خاطر عشق تو به شعری و غزلی تبدیل شده است، و هر قسمتی از وجودم به لطف تو شیرین و خوش‌طعم مانند عسل شده است.

برداشت: خورشید زیبایی تو همچون دریای عسل است و هر ذره از نوری که از تو می‌تابد، دارای ارزش و قدرت خاصی شده است.

برداشت: این دل به خاطر عشق تو، همه چیز را فراموش کرده و به اشتیاق تو در آسمان پرواز می‌کند؛ و جان من به ملاقات تو به اوج و بلندی رسیده است.