غزل شمارهٔ ۲۳۲۷

برداشت: ای حرکت و تغییر هر درخت، تغییر رنگ میوه‌های هر درختی متفاوت است و هر کس از جام خود مست و شاداب است.

برداشت: در میان تماشاگران، زنان بسیاری نمایان شدند که چهره‌های زیبا و خیره‌کننده دارند؛ هر یک از این زنان به گونه‌ای جذاب و مستقل از دیگری به نظر می‌رسند.

برداشت: درون هر ماهی دلی از غم به خاطر صیادی که آن را به دام انداخته وجود دارد و این درد و ناله را باید با صدای بلند بیان کرد.

برداشت: جبریل در عشق زیبایی الهی به وجد آمده و در حال رقص است، در حالی که روحی پلید هم به عشق یک دیو دیگر در حال رقص و تلاطم است.

برداشت: ای نوازنده، برای عاشقان شمس تبریزی، با دقت و هوشیاری در این آهنگ بزن، مبادا از این شیوه دور شوی.