غزل شمارهٔ ۲۳۱۴

در این شعر عاشقانه، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چهره او همچون ماه درخشان است. او همچنین می‌گوید چشمان معشوق موجب شده‌روحة او شاداب و پر از شیرینی شود. درخت وجود شاعر به یاد معشوق در حال رقص است و این تصویر از عشق و شور و حال درونی او ناشی می‌شود. در نهایت، شاعر از تأثیر عمیق معشوق بر زندگی‌اش سخن می‌گوید و به تغییرات اساسی که معشوق در وجود او به وجود آورده اشاره می‌کند.