حد البشیر بشاره یا جار
دهش الفؤاد بما حداه و حاروا
در این شعر، شاعر از بشارت دهندهای سخن میگوید که نداهای الهی را به انسانها میرساند. مردم با شوق و استقبال به دور او جمع میشوند و به نشانه احترام به او سجده میکنند. این بشارتدهنده، با وجودی نورانی و با صفا، امید و آرامش را به دلها میآورد و باعث میشود که مردم از غم و مشکلات رهایی یابند و با جدیت و عزم به سوی حقیقت گام بردارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
حد البشیر بشاره یا جار
دهش الفؤاد بما حداه و حاروا
سمعوا نداء الحق من فم طارق
قرب الخیام الیکم و الدار
و دنا کریم وجهه قمر الدجی
و خیاله لعاشقین مدار
فتحلقوا حول البشیر و اقبلوا
سجدوا جمیعا للبشیر و زاروا
سکنت قلوب بعد ما سکن البلا
لبسوا لباس الجد منه و ساروا