غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۷۲

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

حد البشیر بشاره یا جار

دهش الفؤاد بما حداه و حاروا

۲

سمعوا نداء الحق من فم طارق

قرب الخیام الیکم و الدار

۳

و دنا کریم وجهه قمر الدجی

و خیاله لعاشقین مدار

۴

فتحلقوا حول البشیر و اقبلوا

سجدوا جمیعا للبشیر و زاروا

۵

سکنت قلوب بعد ما سکن البلا

لبسوا لباس الجد منه و ساروا

بازگشت به سروده‌های مولانا