غزل شمارهٔ ۲۲۷۰

برداشت: فرزندان بهار، بیایید! گل‌ها می‌گویند نگران نباشید.

برداشت: عشق به شما با صدای بلند می‌گوید که جاودانگی از آن شماست، پس همواره در این مسیر ادامه دهید.

برداشت: زیبایی در کمال خود نمایان می‌شود و مستی آن را فرا می‌گیرد.

برداشت: کسانی که تا امروز خاموش بودند، امروز به سخن درآمدند و حرف‌هایی را بیان کردند.

برداشت: هر کس که دلسرد و ناامید باشد، رو به زوال می‌رود و نمی‌تواند از زندگی لذت ببرد. در مقابل، کسانی که امیدوارند، شادمانه زندگی می‌کنند و به موفقیت‌های بیشتری می‌رسند.

برداشت: اگر بعد از این، غمگین و عصبانی مرا دیدید، بدانید که این ناراحتی به خاطر یک مشکل خاص است.