غزل شمارهٔ ۲۲۶۵

برداشت: امروز نسیم وصال است و به آسمان می‌پیچد. امروز عشق را بر عهد و پیمان می‌بینم، پس بازگردید.

برداشت: برگشته رقیب و آن معشوق حضور نداشت، او بدون زحمت از دشمن شنید که عاشقان چه می‌گویند.

برداشت: ای دل، شاد باش که به وصال و شراب دست یافته‌ای، آنچه از روزگارت بر تو گذشته، امروز بازمی‌گردد.

برداشت: دشمن رفته و ما اکنون در کنار یکدیگر می‌نشینیم و از زیستن لذت می‌بریم. ما از شادی رنگ‌های مختلفی داریم؛ قرمز و سفید به خاطر خوشحالی و همچنین کور و کبود به خاطر حال و هوای آن شخص.

برداشت: عشق تو مانند حنا است که از زیبایی و خوشبویی پر است و وصل به روح تو را در بر می‌گیرد. فدای جان تو، که با عشق و محبت خود گرانبها می‌باشی.

برداشت: امروز که او در خلوت قرار گرفت، با کلمات دلنشین و محبت‌آمیز به تمجید و ستایش ما پرداخت، در حالی که قبلاً به خاطر حسادت نسبت به دل ما، رفتار ناپسندی با ما داشت.

برداشت: این قمر امروز با نوری که از سینه‌اش می‌تابد، بر خورشید غلبه کرده و بر آن تسلط یافته است.

برداشت: امروز ماه از روی خود نقاب برداشت و زیبایی‌اش را نشان داد و بر شکوه خورشید و زیبایی زهره افزود.

برداشت: بیشتر ما به دلیل جدایی، از زندگی گذشته‌امان رنج می‌بریم و اکنون زمان آن رسیده که برای بهبود و پیشرفت تلاش کنیم.

برداشت: ماه نو همیشه از خورشید نور می‌گیرد. این ماه که به خورشید نور می‌بخشد، چه چیزی است؟

برداشت: ای دل، از عشق بهره ببر و شکرگزار باش، زیرا عشق نسبت به تو مهربان است و خداوند نیز دوستدار توست.

برداشت: این لحظه عاشقانه چقدر زیباست که گره‌ای مانند گره‌ی موی پرپشتی، باز شد و رها گردید.

برداشت: عشق ما به گردهمایی است و خداوند در این مجالس به ما نوشیدنی داده است و سرخوشی حاصل از قهوه همواره مثل زمان‌های گذشته به ما می‌رسد.

برداشت: غم و اندوهی که بسیاری از عاشقان را به شدت تحت تأثیر قرار داده، حالا دارد از در بیرون می‌آید و از بالای بام پایین می‌آید.

برداشت: امروز روزی است برای لذت بردن و بهبودی، امروز روزی است برای پرستش و نیایش در حال سرخوشی.

برداشت: ساغر لاغر و خالی را به دل‌داریم خوبتی بده، چرا که مدتی است از وجود او بی‌بهره‌ایم.

برداشت: ای قوم، به عشق روی آورید و پاسخ دهید به آنچه خداوند درباره جاودانگی عشق نوشته است.

برداشت: امروز صدای آن عشق آسمانی به دل‌های خفته و بی‌خبر می‌رسد؛ عشق دیگری که هرگز خفته و بی‌خبر نبوده است.

برداشت: عشق جان و حقیقت زندگی است و زندگی بدون عشق تنها ظاهری بی‌محتوا و پوسته‌ای خالی از ارزش است.

برداشت: هر دوستی که به خاطر عشق به دنیا تو را از راه درست منحرف کند، به یقین دشمن توست و باید بدانی که او حسود است.

برداشت: در عشق، نیازی به سخن گفتن نیست و فقط صدای آه و ناله کافیست؛ زیرا کسی که صادقانه عاشق است، باید صبر و تحمل داشته باشد.

برداشت: سکوت کن و چیزی نگو، زیرا دل در خاموشی به قدری می‌سوزد که اشک‌ها خود به خود جاری می‌شوند و سپس مانند بویی خوش و عطرین منتشر می‌شوند.