غزل شمارهٔ ۲۲۶۰

برداشت: خداوند زندگی‌تان را پاک و خوش سازد، دور از مشکلات و سختی. حقاً که ای عمو، آن معشوق زیبا روی خود را به ما نشان بده.

برداشت: دست جعفر بر سر کوه پرسمو باقی مانده و من عاشق شدم و به وصال مصر اشاره دارم.

برداشت: دست او را در دامان کسی گذاشتی و به خوبی از غمش برای او سخن گفتی، به طوری که او بدون کلام هم می‌تواند از دردش بگوید. ای ظریفان، به این نکته توجه کنید.

برداشت: ما مانند دست‌جکفری هستیم که به خاطر قطع ارتباطش، باید رحم کنیم به حرکاتی که انجام می‌دهیم؛ چرا که همه این حرکات، به نوعی از روی اجبار و ناچاری هستند.

برداشت: حرکت و تغییرات زمانی رخ می‌دهد که چیزی که درون آن وجود دارد، آماده باشد. مانند صدف که زمانی حرکت می‌کند که جواهرش به آن نیاز دارد. همچنین، گاهی صحبت کردن بیش از حد باعث می‌شود که موضوع اصلی فراموش شود و تنها به پر حرفی محدود شود.