رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو
گفتند خواجه عاشق و مست است و کو به کو
دربارهٔ این سروده
در این شعر، گوینده به کوی خواجه میرود و از او میپرسد که خواجه کجاست. اطرافیان میگویند که خواجه عاشق و شیداست و در باغی به سر میبرد. او که خود دوستدار خواجه است، درخواست میکند او را به خواجه راهنمایی کنند. در ادامه، شاعر به ویژگیهای عشق میپردازد و بیان میکند که عاشق نمیتواند در دنیای مادی و رنگ و بو بماند و باید به سوی محبوب خود برود. او همچنین از وفاداری و بینظیری خواجه صحبت میکند و نشان میدهد که عشق واقعی انسان را به شناخت عمیقتر رهنمون میسازد. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که باید از دنیای مادی فاصله بگیرد و به جهانی دیگر برود تا به رضایت و آرامش برسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتم فریضه دارم آخر نشان دهید
من دوستدار خواجهام آخر نیم عدو
گفتند خواجه عاشق آن باغبان شدهست
او را به باغها جو یا بر کنار جو
مستان و عاشقان بر دلدار خود روند
هر کس که گشت عاشق رو دست از او بشو
ماهی که آب دید نپاید به خاکدان
عاشق کجا بماند در دور رنگ و بو
برف فسرده کو رخ آن آفتاب دید
خورشید پاک خوردش اگر هست تو به تو
خاصه کسی که عاشق سلطان ما بود
سلطان بینظیر وفادار قندخو
آن کیمیای بیحد و بیعد و بیقیاس
بر هر مسی که برزد زر شد به ارجعوا
در خواب شو ز عالم وز شش جهت گریز
تا چند گول گردی و آواره سو به سو
ناچار می برندت باری به اختیار
تا پیش شاه باشدت اعزاز و آبرو
گر ز آنک در میانه نبودی سرخری
اسرار کشف کردی عیسیت مو به مو
بستم ره دهان و گشادم ره نهان
رستم به یک قنینه ز سودای گفت و گو