غزل شمارهٔ ۲۲۲۷

برداشت: ای هنرمند، رازهای ما را بیان کن و داستان‌های دلنشین و زندگی‌بخش را برای ما بگو.

برداشت: امروز ما سکوت کرده‌ایم، اما تو می‌توانی داستانی شیرین و دلنشین را برای او بگویی.

برداشت: من با دقت و توجه گوش می‌دهم، چهره‌ات را به من نشان بده و وعده دیدار آن معشوق زیبا را برایم تکرار کن.

برداشت: رویدادی در گذشته وجود داشت که جان را در دوران قبل از آفرینش (در عالم الست) به خود مشغول کرد. اکنون آن ماجرا را برایم تعریف کن.

برداشت: ما در دل خود منبعی از حکمت و علم را گشوده‌ایم، پس راز و اسرار روح و جان پیامبر را بیان کن.

برداشت: این شعر به این معناست که دعاهای عاشقان به اجابت رسیده است. ای دعاگو، آن دعای خاص را بار دیگر بیان کن.

برداشت: چون صلاح الدین باعث خوشی و سلامت روح ماست، باید درباره نیکی‌ها و خوبی‌ها صحبت کنیم.