غزل شمارهٔ ۲۲۲۶

برداشت: ای کسی که به زیبایی چهره‌ات دل عاشقان را برده‌ای، خون خواه این عاشقان نباش و آنها را به درد نکش.

برداشت: در مسیر تو، نشانه‌های خون را ببین و از هر سو فریادهای خونین را بشنو.

برداشت: گفتم به دل که وقتی به تماشای چوگان نگاه می‌کنی، اگر کسی را در آن بازی ببینی، همان بهتر است که در همان لحظه او را به یاد بیاوری.

برداشت: من با دل خود در چنگال او بارها و بارها دچار تحول و تغییر شده‌ام، گویی کهنه و فرسوده شدم.

برداشت: در دل میدان زندگی، هیچ چیزی پنهان نمی‌شود، چرا که در این عرصه نه نقطه تاریکی وجود دارد و نه جایی برای غفلت.

برداشت: عطسه‌ی شیر ازل باعث می‌شود که گربه‌ای که در برابر آن قرار دارد، به لرزه بیفتد و این نشان‌دهنده‌ی تأثیرات عمیق و عظیم چیزهای بزرگ بر موجودات کوچک‌تر است. در واقع، قدرت و عظمت یک وجود می‌تواند نگرانی و ترس را در موجود دیگری ایجاد کند.

برداشت: اگر به دنبال حقیقتی خالص و روشن هستی، باید در جستجوی آن در هر گوشه و کنار باشی؛ زیرا حقیقتی که مورد نظر است، همانند خورشید تابان است که درخشندگی و زیبایی خاصی دارد.