غزل شمارهٔ ۲۲۲۲

برداشت: سر عثمان مست شده و روی او کدو می‌ریزند، حالا که عمر محتسب نیست، پس چرا اینجا نیستی تا نظارت کنی؟

برداشت: چه سخنی در مورد عثمان است که زندگی‌ام را تحت تاثیر قرار داده و راجع به فرد دیگری که در مقام رهبری قرار دارد، چیزی نمی‌گویم؛ این موضوع را خودت بررسی کن.

برداشت: می‌خواهی ببینی که مستی چگونه است؟ نگاهی به شکوفه‌هایی بیانداز که همه در کنار هم نشسته‌اند. و بپرس از عقیق، باده‌ای که عطری مانند اویس قرنی دارد، کجاست؟

برداشت: بسیاری از افکار و اندیشه‌ها آن‌چنان ظریف و نازک هستند که مانند مو به نظر می‌رسند و از زیبایی‌های عشق و محبت یار بی‌بهره‌اند.

برداشت: این بیت به بیان تفاوت دو نوع مستی می‌پردازد. یک نوع مستی مربوط به فکر و اندیشه است که از غور و تعمق در مسائل نشأت می‌گیرد، و نوع دیگر مستی، ناشی از لذت‌ها و خوشی‌های زندگی است. شاعر با اشاره به یک قطره که نمی‌تواند هر دو نوع مستی را توأمان به وجود آورد، نشان می‌دهد که هر کدام از این دو حالت به دلیلی خاص و متفاوت احساس شادی و سرخوشی را ایجاد می‌کنند و نمی‌توان به‌طور همزمان از آنها بهره‌مند شد.

برداشت: اجازه بده به دنبال صحبت‌هایت نباشی و آن‌ها را فراموش کنی. در اینجا هر گونه تلاشی برای کشف حقیقت را کنار بگذار و خودت را در آلودگی مشکلات غرق نکن.