غزل شمارهٔ ۲۲۰۹

برداشت: تو مانند نوری تازه هستی که در هر زمان می‌درخشی و به خاطر نورت، زیبایی‌هایی چون حورهای بهشتی را به تصویر کشیده‌ای.

برداشت: در این بیت، به شنیدن راستی و درستی اشاره شده است. عقل و خرد در مقابل هم قرار دارند، و مانند ساقی‌ای که همیشه نوشیدنی جدیدی را به مهمانانش می‌دهد، می‌توان از هر لحظه بهره‌مند شد و از تجربیات تازه لذت برد.

برداشت: چه کسی می‌تواند شیشه‌ای را از آتش بردارد یا از انگور تازه، شراب کهنه‌ای بسازد؟

برداشت: افراد روشن‌دل را گرد هم می‌آورند و می‌نوشانند تا با نوشیدن آن‌ها، این دنیای قدیمی را با شور و حال تازه‌ای پر کنند.

برداشت: عشق تو شادمانی و خوشحالی را به همراه دارد، که آرزو می‌کنم زندگی‌ات همیشه پایدار باشد. هر روز مثل روز جشن و هر شب همچون مراسمی جدید و دل‌انگیز است.