غزل شمارهٔ ۲۱۹۸

برداشت: کلیه خشم‌ها از غرور نشأت می‌گیرد؛ اگر نمی‌خواهی متکبر باشی، باید از کبر و خودبزرگ‌بینی دوری کنی و بر خاک humility بایستی.

برداشت: هرگز خشم نگیرید مگر به خاطر تکبر، و خود را از منیت و خودخواهی رها کنید تا به درجات بالاتر برسید.

برداشت: هر جا که خشم و عصبانیت را دیدی، خود را از خودخواهی و غرور دور کن. اگر می‌خواهی خوشبختی را تجربه کنی، با این دو احساس منفی وداع کن و به سمت خیر و نیکی برو.

برداشت: اگر از کبر و خشم دوری می‌کنی، به جایی خلوت برو و آرام بگیر. و اگر از کبر و خشم شاد هستی، بهتر است به حالتی غمگین درآیی.

برداشت: عصبانی شدن از کینه‌توزان را کنار بگذار و به خشم شیران توجه کن. وقتی خشم شیران را دیدی، با احتیاط و هوشیاری حرف بزن و عمل کن.

برداشت: لقمه‌ی شیرین که باعث خشم می‌شود را نخور، بلکه لقمه‌ای را که از لولاک می‌گیری بیاور و خود را به او بسپار.

برداشت: ای تو که در خواب تنبلی، برخیز و مانند قصابی، کبر و کینه را از خود دور کن و آن‌ها را نابود کن. چرا باید زیر بار این دو خصلت منفی بمانی؟ بشو آماده و فعال!