غزل شمارهٔ ۲۱۹۳

برداشت: ای شکار زیبایی تو، مانند شیر و آهو که پنهان شده‌اند، از کجا می‌توانند چنین رویی داشته باشند؟

برداشت: هر چقدر که می‌توانی خود را بپوشان و نقابی روی چهره‌ات بگذار.

برداشت: خورشید از جایگاه ترازوی وجود شما به درون سینه‌ها نور می‌افشاند.

برداشت: در میان عدم و وجود، عاشقانه‌ای پرشورش به پا شده است که همه را دعوت می‌کند تا بیایند و شاهد این شور و شوق باشند.

برداشت: ای تو که به مانند قند شیرین و دندان‌سوزی، و نگاه چشمانت همچون تیر، جگر من را زخم می‌زند.

برداشت: او از مستی خواسته است که باز هم بگوید و در این حین، با دقت گوشش را به سمت دیگری می‌کشد.

برداشت: من سی بیت شعر را به قیمت یک بیت فروختم، که در آن یک نکته یا راز بزرگ بیان شده است.