غزل شمارهٔ ۲۱۹۰

برداشت: دیدی چه کار کرد آن دختر زیبا و آن ماه که مانند مشتری می‌درخشد؟

برداشت: همه مجسمه‌ها و بت‌ها به خاطر زیبایی و جذابیت خلیل آزری به حالت تحسین و نیایش درآمدند.

برداشت: وقتی که ایمان و اعتقاد به خداوند مانند شمع‌هایی که خاموش شده‌اند، محو و ناپایدار می‌شود، انسان به سویی می‌رود که به کفر و بی‌ایمانی نزدیک شود.

برداشت: تمامی جهان با دیدن آن سرو بلند و زیبا، بهشتی شاداب و خنده‌رو به نظر می‌رسد.

برداشت: او به قدرت سحر و جادو بسیار تسلط دارد و اگر به ساحری روی آورد، می‌تواند قدرتی فوق‌العاده پیدا کند.

برداشت: بهار مانند گل سرخ بر دل عاشق می‌درخشد و شادی و زیبایی را به ارمغان می‌آورد.

برداشت: خورشید مانند کافور بر چهره شب، زیبایی و درخشندگی خاصی بخشیده است.

برداشت: شیشه زرد رنگ مانند گل لاله شده است، به دلیل آن شراب قرمز رنگ.

برداشت: عشق به اندازه‌ای رشد کرده که بسیار قوی و چاق شده و به تبع آن، عقل شکست خورده و به لاغری افتاده است.

برداشت: عشق و زیبایی همچون شراب قرمز بر چهره‌ام تاثیر می‌گذارد. تا کی باید با زرگری و ظاهر فریبنده‌ام به این زیبایی بپردازم؟

برداشت: کافی است، دیگر از ایجاد آشوب و فتنه دست بردار یا اگر نمی‌توانی این کار را بکنی، از شاعری فاصله بگیر.