غزل شمارهٔ ۲۱۸۸

برداشت: در این شادمانی و جنب و جوش، کسی از دور می‌چرخد که زیبایی‌اش همچون ماه است و دل‌ها را به خود جذب می‌کند.

برداشت: هرچند که زیبایی چهره‌اش را از نگاه مردم پنهان می‌کند، اما آن چهره‌ی زیبا چگونه می‌تواند از دید دیگران مخفی بماند؟

برداشت: وقتی چشم تو به خواب می‌رود، آن جادوی معلمی را که یاد گرفته‌ای، به یاد بیاور و به جستجوی آب زلال و شراب برو.

برداشت: به نظر می‌رسد او به دنبال چیزی می‌گردد و سرش را به هر طرف می‌چرخاند، به معنای این که بی‌وقفه در تلاش است تا آن را پیدا کند.

برداشت: از راه عشق صدایی به گوش می‌رسد؛ رها کن هر چه را که باید و در پی آنچه حقیقی است برو.

برداشت: به پیشوای بزرگ برو و او را محکم بگیر، چون او در اختیار توست، نگران چیزهای دیگر نباش.

برداشت: به جایی برو که در کنار قصر او آرامش پیدا کنی و از ناراحتی و رنج دور بمانی.

برداشت: در جستجوی تو دوری از درد و درمان را تجربه می‌کنم، ای کسی که لطف و احسانت بی‌نظیر است.

برداشت: غم و اندوه را رها کن و مثل ما با شادابی و سرزندگی زندگی کن.

برداشت: او از عشقش همواره خوشحال و شاداب است و از او نیز نعمت و مهربانی می‌گیرد؛ هم در حال ظاهر و هم در باطن.

برداشت: از او فکر کردن و صحبت کردن را کنار بگذار، زیرا مردی که کم حرف می‌زند، دارای اندیشه‌های عمیق و ظریف است.